Anders Des Te Beter

Icoon

Anders zijn is toch hetzelfde

Kennismaken met Inlemon

Chinese holebi’s – naar schatting zijn er 40 miljoen – kunnen onmogelijk ontsnappen aan de druk van de ouders om voor nageslacht te zorgen. Inlemon.cn is een dating site waar homo’s een lesbische partner kunnen vinden (en omgekeerd) en waarmee afspraken gemaakt kunnen worden.

Ze komen ook samen, op geheime plaatsen. Iedereen krijgt een nummer en stelt zichzelf voor, en vertelt wat hij of zij van de mogelijke partner verwacht. In ieder geval verwacht men tolerantie tegenover de eigen geaardheid. De jongen heeft officieel een vriendin en later een vrouw, maar die weet op voorhand dat hij ook een mannelijke partner wil hebben, voor de echte liefde…

Een Chinese sexuoloog denkt dat 4 van de 5 holebi’s met een hetero partner trouwen. De vijfde blijft ongetrouwd of kiest voor een dergelijke oplossing. Dit soort schijnhuwelijken en schijn-relaties worden in Sjanghai sedert ongeveer een half jaar ook effectief georganiseerd, door Inlemon, een belangrijke holebi-website. Eéns in de maand worden ook live ontmoetingsdagen belegd, echte “schijnhuwelijksmarkten”.  (lees verder)

Gearchiveerd onder:Gay, homo, , , , , , ,

China tolereert man-man relaties

China is over een periode van ruim 3.000 jaar opvallend tolerant geweest tegenover seksuele relaties tussen mannen, en er zijn hele periodes geweest waarin homoseksuele liefde zelfs geprezen en bezongen werd. De verandering in negatieve zin werd ingezet door West-Europese missionarissen en het recente trieste toppunt van bestrijding van homoseksualiteit viel gedurende een korte periode onder Mao (tijdens de Culturele Revolutie 1966-1976). Maar de Chinese cultuur op zichzelf, zowel het Confusianisme, het Taoisme als het boeddhisme, tolereert man-man (en vrouw-vrouw) relaties.

Over homoseks wordt en werd in het Chinees niet direct geschreven, want ook andere seks komt alleen in omfloerste zinnen voor. In de Chinese literatuur moet men de code voor homoseksualiteit kennen om te begrijpen wat bedoeld wordt: gescheurde mouw, perzik waarin reeds gebeten is, of de naam van bekende homoseksuele historische figuren. De beroemdste verhalen zijn van Mi Zi Xia en zijn koninklijke minnaar Wei Ling, die eerst in een perzik beet om te zien of hij wel lekker was (yutao) voor hij de rest aan zijn geliefde gaf, en van Keizer Ai, die de mouw van zijn slaapkleed liever afsneed dan zijn slapende geliefde Dong Xian wakker te maken. Het afsnijden van mouwen (duanxiu) werd daarop een rage aan het keizerlijke hof…

Qu Yuan, een bewonderde dichter uit de periode van de Oorlogvoerende Staten (340-278 vC), schreef gedichten voor zijn geliefde, de koning van Chu. Tal van historische documenten bevatten lijsten van de mannelijke geliefden van de heersende  vorsten. Gedurende de Westelijke Han-dynastie (206 vC-23 nC), hadden tien van de dertien keizers mannelijke geliefden naast de nodige vrouwen en concubines. Een van hen bijvoorbeeld, Liu Che, had twee seksmaatjes gekozen binnen de eigen familiekring, een oom en een neef, alsook de beroemde muzikant Li Yan Nian en diens zuster. Een lied van deze zanger werd gebruikt in de bekende film ‘House of Flying Daggers”.

In de loop van de geschiedenis zijn er veel getuigenissen van heersers die mannen en jongens kozen om bij te slapen, een gebruik dat soms hoog in aanzien stond, en bij perioden ook belachelijk of minderwaardig werd gevonden.

Tijdens de Song-dynastie (960-1279) nam door de verstedelijking de mannelijke prostitutie sterk toe en de overheid meende hiertegen te moeten optreden. Met weinig succes echter want de nieuwe elite, de kooplui, lieten hun vrouwen thuis met de kinderen en maakten goede sier met de jongens van plezier.

Tijdens de welvarende periode van de Ming-dynastie (1368-1644), werd de zuidelijke provincie Fujian zelfs beroemd omwille van zijn mannelijke huwelijken. De oudere man (qixiong) betaalde de ‘bruidsschat’ van de jongere man (qidi), en de twee mannen doorliepen de volledige formele rituelen van een heteroseksuele bruiloft, waarna de qidi zijn intrek deed in het huishouden van de qixiong. Deze mannelijke huwelijken duurden ongeveer twintig jaar en werden dan ontbonden, zodat de qidi op zijn beurt kon trouwen en een gezin te stichten met een vrouw, en een man kiezen om zijn huwelijksleven aan te vullen.

Deze wijdverbreide tolerantie kan verklaard worden door de Chinese cultuur in het algemeen. De verplichting om een familie te vormen waren (en zijn nog steeds) van essentieel belang voor de Chinezen. Een man moet kinderen krijgen, met name een zoon, en zolang hij zich voor deze taak inspant, zal niemand hem veroordelen voor het nemen van een mannelijke geliefde. Een man die alleen maar mannelijke minnaars had, was weliswaar in dat opzicht een probleemgeval en strikt Confucianisme beschouwde exclusieve homoseksualiteit enigszins als een afwijking, maar toch werd het verschijnsel niet echt veroordeeld.

De gewone mensen spotten er wel mee, zoals in een volksliedje:

Vroeger werd overspel tussen mannen en vrouwen bespot, maar zit er geen viezer reukje aan de passie van de gescheurde mouw, van de half opgegeten perzik? Alleen de machtigste krijger kan bij dat vogeltje geraken. De smalle grot leidt niet tot de met vruchten beladen perzikboom. De visser heeft zijn hengel zeker per vergissing rechtop gezet.

Maar ook Taoisme en boeddhisme kunnen homoseksualiteit goed kaderen. Taoisme gaat uit van het universele evenwicht van hemel en aarde, van licht en donker, van yin (het vrouwelijke principe) en yang (het mannelijke). Maar alles bevat ook elementen van het tegenovergestelde, dus hebben de mannen ook yin en de vrouwen ook yang. Homo’s hebben een onevenwicht in hun yin, waardoor ze aangetrokken worden tot de yang-energie van andere mannen.

Het boeddhisme gelooft in vorige levens en in karma. De man op wie je als man verliefd wordt, was misschien je vrouw in een vorig leven. De kans is groot dat het dan een ongelukkig huwelijk was en dat de karma door de man-man relatie het evenwicht probeert te herstellen. Je moet de man op wie je verliefd wordt gelukkig maken in dit leven, of je zal er in je volgend leven weer mee geconfronteerd worden.

Europese inwijkelingen naar China tijdens de Ming-dynastie (vooral de missionarissen) spraken hun afschuw uit over de “onnatuurlijke perversies” en de “verfoeilijke en onnatuurlijke handelingen” waarvan zij getuige waren om hen heen, en door de trage instroom van westerse ideeën en goede zeden in de daarop volgende tweehonderd jaar begon de Chinese perceptie van homoseksualiteit om te keren. In essentie heeft de West-Europese homofobie millennia van tolerantie weggewerkt.

Homoseksualiteit was lang een taboe in het moderne China. Tot 1997 was het zelfs strafbaar en tot 2001 bestempelde de staat het als een geestelijke ziekte

Bron: A Brief History of Same-Sex Relationships in ChinaWorld History of Male LoveHomosexuals in China

Zie ook:
“Een ander soort schijnhuwelijk”

.

Gearchiveerd onder:Gay, homo, , ,

Een ander soort schijnhuwelijk

In Shangai en Bejing is het trendy om als homo met een lesbo te trouwen. Zo zijn zowel zijn als haar ouders tevreden. Het koppel past in het verwachtingspatroon van de maatschappij en verder kan elk zijn gang gaan.

Een Chinese gay site voerde een onderzoek onder 300 homo’s en lesbiennes en dit leverde 86% positieve resultaten op:  de meeste ondervraagde personen speelden met deze gedachte. Het leeft minder bij de twintigers dan bij iets oudere mannen, en ook minder bij lesbiennes. Oudere homo’s willen zelfs een kind hebben bij hun huwelijkspartner, om de schijnvertoning compleet te maken.

Onder de jonge homo’s is er wel verzet tegen deze opzet. Het verhindert dat er een maatschappelijk debat ontstaat, zeggen ze. China is een dynamische maatschappij en ook homosexualiteit moet in die dynamiek meegenomen worden.

Het verschil met de talloze “bi” mensen die getrouwd door het leven gaan, is dat dit een hoop eerlijker is van de twee partners tegenover elkaar. Voor de rest is er geen verschil.

Gearchiveerd onder:Denk, homo, ,