Anders Des Te Beter

Icoon

Anders zijn is toch hetzelfde

De druk van Valentijn

Met een dergelijke kaart wordt de code uitgewisseld. Als je meent te weten van wie ze komt, kan je op de jongen afstappen en vragen: "vind je dat ik je teveel plaag?" en "is er iets dat ik je moet zeggen?"

Blijkbaar wordt Valentijn de hele maand februari gevierd.

Ik kwam zondag in een bistrot in een landelijk dorp in Vlaams-Brabant waar het hele interieur aangekleed was voor Valentijn: hoofdkleur rood, vooral papieren hartjes. (Jammer genoeg was de barkeeper strontzat en het enige stel dat er zat eveneens poepeloere.)

En vrijdagavond – 4 februari ! – had voetbalclub STVV ‘ter gelegenheid van‘ Valentijn een speciale actie: de mannen mochten hun vrouwen gratis mee brengen naar de wedstrijd tegen Anderlecht. De club heeft wellicht niet overwogen om eventuele mannelijke partners van mannen die naar de wedstrijd kwamen ook gratis binnen te laten.

Velen denken dat Valentijn  niet geldt voor holebi’s. Volgens mij juist wel.

Valentijnsdag is nog niet erg lang een feest waar de commercie zich mee bemoeit. Wikipedia: Valentijnsdag is in België en Nederland in korte tijd, sinds midden jaren 90, een groot commercieel succes geworden: cadeauwinkels, boekwinkels en bloemenwinkels profiteren hiervan.

Volgens de commerçanten is Valentijn bedoeld voor iedereen die in een relatie zit. Wie de geschiedenis van Valentijnsdag erop naleest ontdekt echter dat het vroeger geen feest was voor getrouwde koppels.

Op Valentijn kon je toen een raadselachtig berichtje (meestal op rijm) ontvangen, eventueel ook een cadeautje, van een stille verliefde. De afzender gaf in een liefdesversje een tip mee waardoor de ontvanger eventueel kon opmaken wie verliefd op hem (of haar) was. Zo heb ik op mijn vorige werk, in Brussel, es op Valentijn een enorme bos rode rozen gekregen. Ze waren onder een valse naam besteld en betaald via “Fleurop” en ik weet van wie ze kwamen want er stak een voor mij niet mis te verstaan gedichtje bij.

De volgende stap was dan ofwel negeren (je wist zogezegd niet van wie het bericht kwam), ofwel erop ingaan – voorzichtig, want het kon wel eens een verkeerde gok zijn, of een grap van je vrienden.

Je kon van de gelegenheid ook gebruik maken om je moedwillig te vergissen, en op de ‘verkeerde’ persoon af stappen, van wie je het geheimzinnige bericht liever had gekregen. Dit gebruik bestaat hopelijk nog steeds.

Veel holebi’s geraken gedeprimeerd van Valentijnsdag. Het hoeft niet. Als je nu wel of niet uit de kast bent, en er is een jongen op wie je verliefd bent, dan is Valentijnsdag de gelegenheid bij uitstek om dit in bedekte termen te laten weten.

Gearchiveerd onder:Gay, homo, , ,

Emo. Historisch perspectief

(We met 38 years ago, as 15 year old southern boys in a bigoted little backwater. We were each other’s first love. Things were bad for both of us. We even had a suicide pact, for if we were ever found out, believing – knowing – that others would kill us if we didn’t do it first. Everything was a secret then, and a lot of it still is.

But we escaped. Last year, we got married. I’m glad we survived.)

Gearchiveerd onder:Gay, homo,

China tolereert man-man relaties

China is over een periode van ruim 3.000 jaar opvallend tolerant geweest tegenover seksuele relaties tussen mannen, en er zijn hele periodes geweest waarin homoseksuele liefde zelfs geprezen en bezongen werd. De verandering in negatieve zin werd ingezet door West-Europese missionarissen en het recente trieste toppunt van bestrijding van homoseksualiteit viel gedurende een korte periode onder Mao (tijdens de Culturele Revolutie 1966-1976). Maar de Chinese cultuur op zichzelf, zowel het Confusianisme, het Taoisme als het boeddhisme, tolereert man-man (en vrouw-vrouw) relaties.

Over homoseks wordt en werd in het Chinees niet direct geschreven, want ook andere seks komt alleen in omfloerste zinnen voor. In de Chinese literatuur moet men de code voor homoseksualiteit kennen om te begrijpen wat bedoeld wordt: gescheurde mouw, perzik waarin reeds gebeten is, of de naam van bekende homoseksuele historische figuren. De beroemdste verhalen zijn van Mi Zi Xia en zijn koninklijke minnaar Wei Ling, die eerst in een perzik beet om te zien of hij wel lekker was (yutao) voor hij de rest aan zijn geliefde gaf, en van Keizer Ai, die de mouw van zijn slaapkleed liever afsneed dan zijn slapende geliefde Dong Xian wakker te maken. Het afsnijden van mouwen (duanxiu) werd daarop een rage aan het keizerlijke hof…

Qu Yuan, een bewonderde dichter uit de periode van de Oorlogvoerende Staten (340-278 vC), schreef gedichten voor zijn geliefde, de koning van Chu. Tal van historische documenten bevatten lijsten van de mannelijke geliefden van de heersende  vorsten. Gedurende de Westelijke Han-dynastie (206 vC-23 nC), hadden tien van de dertien keizers mannelijke geliefden naast de nodige vrouwen en concubines. Een van hen bijvoorbeeld, Liu Che, had twee seksmaatjes gekozen binnen de eigen familiekring, een oom en een neef, alsook de beroemde muzikant Li Yan Nian en diens zuster. Een lied van deze zanger werd gebruikt in de bekende film ‘House of Flying Daggers”.

In de loop van de geschiedenis zijn er veel getuigenissen van heersers die mannen en jongens kozen om bij te slapen, een gebruik dat soms hoog in aanzien stond, en bij perioden ook belachelijk of minderwaardig werd gevonden.

Tijdens de Song-dynastie (960-1279) nam door de verstedelijking de mannelijke prostitutie sterk toe en de overheid meende hiertegen te moeten optreden. Met weinig succes echter want de nieuwe elite, de kooplui, lieten hun vrouwen thuis met de kinderen en maakten goede sier met de jongens van plezier.

Tijdens de welvarende periode van de Ming-dynastie (1368-1644), werd de zuidelijke provincie Fujian zelfs beroemd omwille van zijn mannelijke huwelijken. De oudere man (qixiong) betaalde de ‘bruidsschat’ van de jongere man (qidi), en de twee mannen doorliepen de volledige formele rituelen van een heteroseksuele bruiloft, waarna de qidi zijn intrek deed in het huishouden van de qixiong. Deze mannelijke huwelijken duurden ongeveer twintig jaar en werden dan ontbonden, zodat de qidi op zijn beurt kon trouwen en een gezin te stichten met een vrouw, en een man kiezen om zijn huwelijksleven aan te vullen.

Deze wijdverbreide tolerantie kan verklaard worden door de Chinese cultuur in het algemeen. De verplichting om een familie te vormen waren (en zijn nog steeds) van essentieel belang voor de Chinezen. Een man moet kinderen krijgen, met name een zoon, en zolang hij zich voor deze taak inspant, zal niemand hem veroordelen voor het nemen van een mannelijke geliefde. Een man die alleen maar mannelijke minnaars had, was weliswaar in dat opzicht een probleemgeval en strikt Confucianisme beschouwde exclusieve homoseksualiteit enigszins als een afwijking, maar toch werd het verschijnsel niet echt veroordeeld.

De gewone mensen spotten er wel mee, zoals in een volksliedje:

Vroeger werd overspel tussen mannen en vrouwen bespot, maar zit er geen viezer reukje aan de passie van de gescheurde mouw, van de half opgegeten perzik? Alleen de machtigste krijger kan bij dat vogeltje geraken. De smalle grot leidt niet tot de met vruchten beladen perzikboom. De visser heeft zijn hengel zeker per vergissing rechtop gezet.

Maar ook Taoisme en boeddhisme kunnen homoseksualiteit goed kaderen. Taoisme gaat uit van het universele evenwicht van hemel en aarde, van licht en donker, van yin (het vrouwelijke principe) en yang (het mannelijke). Maar alles bevat ook elementen van het tegenovergestelde, dus hebben de mannen ook yin en de vrouwen ook yang. Homo’s hebben een onevenwicht in hun yin, waardoor ze aangetrokken worden tot de yang-energie van andere mannen.

Het boeddhisme gelooft in vorige levens en in karma. De man op wie je als man verliefd wordt, was misschien je vrouw in een vorig leven. De kans is groot dat het dan een ongelukkig huwelijk was en dat de karma door de man-man relatie het evenwicht probeert te herstellen. Je moet de man op wie je verliefd wordt gelukkig maken in dit leven, of je zal er in je volgend leven weer mee geconfronteerd worden.

Europese inwijkelingen naar China tijdens de Ming-dynastie (vooral de missionarissen) spraken hun afschuw uit over de “onnatuurlijke perversies” en de “verfoeilijke en onnatuurlijke handelingen” waarvan zij getuige waren om hen heen, en door de trage instroom van westerse ideeën en goede zeden in de daarop volgende tweehonderd jaar begon de Chinese perceptie van homoseksualiteit om te keren. In essentie heeft de West-Europese homofobie millennia van tolerantie weggewerkt.

Homoseksualiteit was lang een taboe in het moderne China. Tot 1997 was het zelfs strafbaar en tot 2001 bestempelde de staat het als een geestelijke ziekte

Bron: A Brief History of Same-Sex Relationships in ChinaWorld History of Male LoveHomosexuals in China

Zie ook:
“Een ander soort schijnhuwelijk”

.

Gearchiveerd onder:Gay, homo, , ,

(niet meer) gevraagd : gymnasiarch

(waarom zijn die slurfjes van Grieken en Romeinen altijd zo klein? Het lijken eerder kinderpiemeltjes)

Jammer dat de job van “gymnasiarch” verloren is gegaan.

In het oude Griekenland was een van de populairste betrekkingen die van beroepsatleet. Veel jonge mannen hielden zich met niets anders bezig dan met sporttraining. Daarbij hadden zij een gymanasiarch die de bezwete lichamen moest schoonmaken, en dan hebben we het niet echt over een badje met een zacht sponsje.

In die tijd werd olie over de afgepeigerde heen gegooid en werd zijn vel tot in de kleinste vouwtjes zorgvuldig schoongeschraapt. Na afloop bleef er een hoopje vuil, huidresten en oliepap over. Eikes. De atleten konden echter hun ogen sluiten en genieten van de goede zorgen die aan elk onderdeel van hun gespierde lichaam werden besteed.

In die tijd stonden de beste atleten zo hoog in aanzien dat dergelijke jobs vaak voor jonge mensen van adel gereserveerd waren. Deze mannen mochten dan ook hun schraapstok gebruiken om erop te kloppen als de atleten onvoldoende presteerden…

Gearchiveerd onder:Denk, Gay, homo, Lekker, , ,

De Britten hebben veel verknoeid

Meer dan de helft van de ongeveer 80 landen met een repressieve wetgeving tegen homo-seks baseren hun wetten op het “sodomie”-verbod uit de Britse koloniale tijd. Dat is een van de beweringen in een artikel van The Economist van 27 mei naar aanleiding van de zware veroordeling van twee (ondertussen weer vrijgelaten) homo’s in Malawi (Gay rights in developing countries: A well-locket closet ; Gays are under attack in poor countries – and not just because of “local culture”).

De tekst van het artikel is bijna letterlijk gekopieerd uit een rapport van Human Rights Watch. Meer dan de helft van de landen die homo’s onderdrukken met wetten tegen “carnal intercourse against the order of nature” doen dat omdat ze vroeger een Britse kolonie waren.

Artikel 377 van de Britse koloniale wetgeving werd rond 1860 ingevoerd in de Afrikaanse kolonies Botswana, Gambia, Ghana, Kenia, Lesotho, Malawi, Mauritius, Nigeria, Seychellen, Sierra Leone, Somalië, Swaziland, Soedan, Tanzania, Uganda, Zambia, en Zimbabwe, en buiten Afrika in Australië, Bangladesh, Bhutan, Brunei, Fiji, Hong Kong, India, Kiribati, Malaysia, Maldives, Marshall Islands, Myanmar (Birma), Nauru, Nieuw Zeeland, Pakistan, Papua Nieuw Guinea, Singapore, Solomon Islands, Sri Lanka, Tonga, Tuvalu en Western Samoa.

Artikel 377 stelt vrijwillig geslachtsverkeer tegen de orde van de natuur strafbaar, waarbij onder “geslachtsverkeer” uitdrukkelijk penetratie (neuken) werd verstaan:

Unnatural offences – Whoever voluntarily has carnal intercourse against the order of nature with any man, woman or animal shall be punished with imprisonment for life, or with imprisonment for a term which may extend to 10 years, and shall be liable to fine.Explanation – Penetration is sufficient to constitute the carnal intercourse necessary to the offence described in this Section.

Dit verklaart, by the way, waarom in veel van die landen bij homo’s alleen anale penetratie “seks” wordt genoemd, en al de rest niet (en waarom lesbische seks geen seks wordt genoemd).

In Engeland en Wales werd homoseks tussen toestemmende volwassenen in 1967 uit de strafwetgeving geschrapt. Maar toen waren de meeste kolonies al onafhankelijk, en deze Britse wetten bleven daar meestal voortbestaan, heel vaak zonder te worden toegepast. Van deze nieuwe staten hebben alleen Nieuw-Zeeland (in 1986), Australië, Hong Kong (1990) en Fiji (2005) de koloniale wetten afgeschaft. In sommige landen werden deze wetten recent echter juist verstrengd.

Frankrijk had geen expliciete wetgeving tegen homo’s (afgeschaft door Napoleon in 1791), alhoewel “sodomie”-wetgeving door de Fransen wel ingevoerd werd in Benin, Kameroen en Senegal.

Het is dan ook verbazend dat veel van deze landen nu beweren dat homoseksualiteit een koloniaal importproduct is, terwijl het eigenlijk vooral de onderdrukking van homoseksualiteit is die vanuit Groot-Brittannie geïmporteerd werd. Neutrale toeschouwers die veel van deze landen kennen en weten hoe mannenliefde er gecultiveerd wordt, zijn hierover zeer verbaasd.

Gearchiveerd onder:Denk, Gay, homo, , , , , ,

Stichting Abu Nuwas – stichting Wie?

De stichting die op Facebook enkele dagen geleden opgericht werd om concrete activiteiten te ondernemen waardoor de holebi-thematiek bespreekbaar wordt bij allochtonen, heeft een mythische Perzische dichter als symbool genomen.

Abu Nuwas was van eenvoudige tot arme komaf (zoon van een Perzische weefster en een Arabische soldaat), geboren rond 750, ergens in het Midden-Oosten (Irak, Iran, Syrië). Zijn moeder verkocht hem als slaafje aan een handelaar in Basra (Irak), waar vastgesteld werd dat de jongen over een groot leervermogen, veel humor en poëtische begaafdheid beschikte. Hij ontmoette een grote dichter die hem aantrekkelijk vond en de liefde met hem bedreef:

“Abu Nuwas ging met hem mee. Wanneer ze bij zijn huis aankwamen, en nadat ze gedronken en gegeten hadden, wilde Walibah hem bezitten. Wanneer hij hem uitkleedde en de schoonheid van zijn lichaam zag, kon hij hem alleen maar op zijn anus kussen. Abu Nuwas liet een scheet. Dus zei hij tegen hem: “Wat betekent dit, sluwe jongen?” Hij antwoordde: “Ik wou niet dat het bekende spreekwoord niet meer geldig zou zijn en verloren zou gaan, namelijk ‘de straf voor wie een anus kust bestaat uit scheten'”. Zijn bewondering en liefde voor hem werd nog groter… ”
Desiring Arabs / Joseph A. Massad, – p.93

Abu Nuwas werd bekend om zijn schelmenpoëzie, waarin hij allerlei thema’s bezong die in de toen nog jonge islam (gesticht tussen 600 en 661) verboden waren, zoals drinken. Hij bezong zijn eigen liefde voor vrouwen en jonge mannen, en spotte graag met sexueel passieve mannen, terwijl hij lesbische vrouwen niet kon uitstaan. Hij heeft ook de oudst bewaarde literatuur in het Arabisch gemaakt over masturberen.

Hij werd in zijn tijd beschouwd als de grootste levende dichter maar is vaak in problemen gekomen, waardoor hij het land moest ontvluchten of gevangen werd gezet. Dit was nooit omwille van de homo-verzen die hij schreef, maar om politieke redenen (wanneer hij een belangrijke familie uitlachte) of omwille van zijn al te groot drinkvermogen.

Zoals bekend was homo-erotiek vrij algemeen geaccepteerd in het Midden-Oosten tot begin twintigste eeuw, toen de Islam de puriteinse reflex van het christendom overnam.

Gearchiveerd onder:Applaus, Denk, Gay, homo, , , , , , , , ,

The George wordt 25 in mei

Bij de viering van een kwarteeuw “The George”, de bekendste gay bar van Dublin, publiceert de Irish Times een stukje geschiedenis van de Ierse homoscene.

De George was in 1985 een bescheiden café en ontmoetingsplaats voor Dubliner homo’s, tegenover een gay sauna, waar het zijn klanten van haalde. In die tijd en tot 1993 was homoseksualiteit verboden in Ierland, dus officieel was het een café zoals de andere.

Met de economische opbloei begon de liberalisering zich ook op dat vlak af te tekenen, en The George werd in populariteit langzamerhand ingehaald door andere bekende adressen, maar het bleef wel voor echte Dubliner-homo’s een referentiepunt.

Voor wie van Dublin houdt (naar mijn smaak wordt er teveel gezopen), zijn er hier enkele referenties:
Gay Dublin

Gearchiveerd onder:Gay, homo, , , ,

Wij krijgen de schuld

"Een homo-priester is een godslastering" cartoon van Brian Fairrington

Nu de clerus onder vuur ligt voor hun kindermisbruik van tientallen jaren geleden, doordat de ondertussen bejaarde slachtoffers beginnen te praten, vindt de kerk er niets leukers op dan de homoseksuele gemeenschap daarvan de schuld te geven. “Pedofilie bestrijden door homoseksualiteit te verbieden”, of iets van die strekking. “Pedofilie en homoseksualiteit zijn losbandigheden – laten we de losbandige zeden bestrijden”.

Waanzin. Mijn stelling: was homoseksualiteit indertijd maatschappelijk geaccepteerd geweest, dan hadden minder jonge mannen hun toevlucht gezocht tot het priesterschap. In de priesteropleidingen molesteerden de leraars de studenten. De afgestudeerde priesters en paters zochten hun eigen weg in de dorpen waar ze terechtkwamen.

Ik hoor van gevallen waar priesters die beschuldigd werden verkast werden naar centra voor gehandicapten, of naar de Congo. Mooie boel, waar ze nu de schuld voor op onschuldige homoseksuelen willen steken.

Gearchiveerd onder:Foei, homo, , , ,