Anders Des Te Beter

Icoon

Anders zijn is toch hetzelfde

Faried heeft twee moeders

Kenneth Faried

Er is een rijzende ster aan de NBA-hemel. Kenneth Faried (19 nov 1989) wordt reeds “de nieuwe Dennis Rodman” genoemd. Hij komt uit voor de Morehead State Eagles, de basketballclub van het plaatselijke State College in de Zuiderse staat Eastern Kentucky, een verloren uithoek in het Appalache-gebergte, waar in de wijde omtrek van het stadje alles bij elkaar geen 500 zwarten wonen, en waar de bijbel het dagelijks leven bepaalt.

Kenneth scoort in de universitaire competitie gemiddeld 17,3 punten per wedstrijd (14,2 rpg). Als men hem vraagt hoe hij zo goed geworden is, verwijst hij naar zijn ouders, vooral zijn moeder. Hij noemt haar “een sterke, intimiderende vrouw.” Ze  is positief met een dosis discipline. “Ik hou van haar tot de dood,” zegt Kenneth. Hij spreekt over “al” zijn ouders, die hem “getoond hebben om de man te zijn die ik vandaag ben. Om mijn eigen weg te gaan, mijn eigen toekomst te bepalen, mijn eigen dromen waar te maken. Ik draag elke wedstrijd op aan mijn ouders. Ze hebben me geleerd om sterk te zijn en geen enkele nederlaag te aanvaarden.” (bron)

Kenneth heeft drie ouders. Zijn moeder stelde hem na het vertrek van zijn vader op 12-jarige leeftijd voor aan Manasin Copeland, de vrouw met wie ze later zou trouwen. Over die dag herinnert hij zich het volgende:

“I think people have an aura about them and the first time I met her, I thought, ‘I like this lady,” he said. “And when they got married, that showed me what commitment is all about, that there are people out there that can commit, even though for them it really has been the worst of times. I look at them, what they’ve been through and I think, ‘Wow. That’s amazing.’ They’re amazing to me.”

NBA scouts zijn vaste bezoekers geworden in de Johnson Arena, waar Kenneth’s thuiswedstrijden plaatsvinden. En hij is niet alleen populair bij dergelijke handelaars, maar evengoed een populaire student, een knaap die een manier gevonden heeft om zich te onderscheiden en zich aan te passen. (bron)

Gearchiveerd onder:Gay, homo, , , , , , ,

Hunne frank valt maar laat

Een mannenlichaam deelt duidelijker mee of men homogevoelens heeft dan een vrouwenlichaam

Vrouwen ontdekken vaak pas op latere leeftijd dat ze eigenlijk lesbische gevoelens koesteren. Dat blijkt uit een onderzoek van een Amerikaanse universiteit. Het thema is in de VS aan de orde gebracht door een boek dat in 2008 werd uitgegeven. Maar in ons land is het in de komkommertijd van dit jaar opgedoken, waarschijnlijk om de kranten te vullen (zegt de journalist tegen een seksuologe die hij goed kent: heb je niet een onderwerp voor me, je weet wel, een beetje pikant…).

Het thema heeft in de States nogal wat stof doen opwaaien. In het conservatieve kamp riep men: zie je wel dat homoseksualiteit een keuze is! In het homo-kamp verwoordde men het anders: vrouwen ontdekken soms pas op latere leeftijd dat ze eigenlijk (dus altijd al) lesbisch zijn.

De auteur van het boek, en de onderzoekers die daarna meer statistische gegevens verzameld hebben, spreken zich hierover niet uit. Hun standpunt is, dat de termen waarmee lesbianisme beschreven wordt niet bruikbaar zijn. Mannen weten volgens hen duidelijker hoeveel homo-gevoelens ze hebben dan vrouwen. Omdat seks bij de relatievorming voor mannen een stuk belangrijker is dan voor vrouwen, kunnen mannen van de reactie van hun penis dit ook duidelijker aflezen. Vrouwen leggen andere accenten en engageren zich misschien in een relatie met een man op basis van andere elementen. Wanneer de relatie op latere leeftijd op de sukkel geraakt twijfelen veel vrouwen aan de gevoelens die ze oorspronkelijk hadden voor de man waarmee ze getrouwd zijn. Ze ontdekken tegelijk dat ze oprechtere gevoelens koesteren voor een andere vrouw…

Many women experience a fluid sexual desire that is responsive to a person rather then a specific gender, argues Diamond n this fascinating and certain to be controversial study. Diamond, associate professor of psychology and gender studies at the University of Utah, is best when detailing, with vivid examples, how scientific studies of sexual desire and behavior have focused on the experience of men, for whom the heterosexual/homosexual divide seems mostly fixed. Diamond says traditional labels for sexual desire are inadequate; for some women even bisexual does not truly express the protean nature of their sexuality. Diamond details in accessible and nuanced language her own study of 100 young women (by her own admission not fully representative) over a period of 10 years. She says that she is calling for an expanded understanding of same-sex sexuality that could radically affect both LGBT activists who hold that sexual identity is fixed and antigay groups who believe sexuality is chosen. Sexual fluidity involves a mix of internal and external factors, but is not, Diamond emphasizes, a matter of conscious choice, and she speculates that a younger generation that views sexuality as personal rather than political might embrace this less rigid view.
[Sexual Fluidity: Understanding Women’s Love and Desire/Lisa M Diamond – Harvard, 2008. – ISBN 978-0-674-02624-7]

Het is opvallend dat in ons land de pers het conservatieve standpunt vrij algemeen overgenomen heeft. De Standaard noteert in het begin van hun artikel ‘Tot ver in hun volwassen leven kunnen vrouwen van geaardheid veranderen.’ Verder hebben ze een veel genuanceerder artikel geschreven (te lezen op GayBelgium. Doen!).

Zie ook :
“Gaydar is biologisch”

.

Gearchiveerd onder:Denk, Gay, homo, , , , , , ,